آیا متینگن واقعاً کالج آسانی است؟
خیلیها متینگن رو با این تصور میشناسن که کالج راحتیه و میشه بهسادگی نمره یک گرفت. از تجربه من، این نگاه درست نیست. هر کسی در هر کالجی نمره خیلی خوب میگیره، معمولاً تلاش جدی کرده. به نظرم متینگن کالج خوبیه، ولی تجربه هر نفر به ترم ورود، کلاس و معلمها وابسته است.
برای همین ممکنه از یک نفر تعریف زیادی بشنوی و نفر دیگه از همان کالج راضی نباشه. من خودم در نهایت از انتخابم راضی بودم؛ با این حال، توصیه میکنم برای تصمیمگیری، چند تجربه متفاوت رو کنار اطلاعات رسمی کالج بذاری.
اپلای و دعوت به آزمون ورودی
وقتی من اقدام کردم، داشتن ویزا یا اقامت مناسب آلمان برای مسیر من اهمیت داشت. مدارکی مثل رزومه آلمانی، دیپلم، ریزنمرات و مدرک زبان باید طبق دستورالعمل کالج آماده و ارسال میشد. امکان اقدام برای ترمهای مختلف وجود داشت، ولی دعوت به آزمون تضمینشده نبود؛ بعضی افراد رد میشدن یا در فهرست انتظار قرار میگرفتن.
برداشت شخصی من این بود که مدرک زبان B2 با نمره قوی به پرونده کمک میکرد. بین داوطلبها زیاد درباره معدل زبان بالای ۸۰ از ۱۰۰ صحبت میشد، اما این رو قانون رسمی پذیرش تلقی نمیکنم و استثنا هم وجود داشت.
آزمون ورودی از نگاه من
در دورههایی که من و دوستانم دربارهشون اطلاعات داشتیم، آزمون بهصورت آنلاین و با محوریت زبان آلمانی برگزار میشد. برای یک دوره، مدت آزمون حدود ۴۵ دقیقه بود و سؤالها بخشهایی شبیه این داشتن:
- درک نمودار یا گرافیک و تشخیص درست/نادرست بودن جملهها
- گرامر، بهویژه Relativpronomen
- متن جایخالی یا C-Test / Lückentext
- در بعضی دورهها شنیداری، خواندن یا نوشتن
ساختار سؤالها در ترمهای مختلف یکسان نبود. از بعضی داوطلبها شنیده بودم که هنگام آزمون دوربین باید روشن میبود و پیش از شروع هویت با پاسپورت یا کارت اقامت بررسی میشد. اینها مربوط به گزارشهای همون دوره هستند؛ برای آزمون جدید باید فقط دستورالعمل دعوتنامه رسمی رو ملاک قرار داد.
تجربه شخصی من از نتیجه آزمون
من با مدرک telc B2 و میانگین ۸۵٫۵ از ۱۰۰ در بخش زبان، موفق شدم پذیرش بگیرم. نکته جالب اینکه سر امتحان برای چند جایخالی قسمت آخر وقت کم آوردم و بعد از آزمون تقریباً ناامید شده بودم؛ حتی خودم رو برای کالج هانوفر آماده میکردم. اما در نهایت قبول شدم. این تجربه بهم نشون داد که نباید فقط از حس بعد امتحان درباره نتیجه قضاوت کرد.
ساختار M-Kurs و درسها
کالج در مسیر معمول دو ترم طول میکشید. در M-Kurs من، چهار درس اصلی آلمانی، زیست، شیمی و فیزیک بودن؛ ریاضی بهعنوان درس اصلی جداگانه در برنامه کلاسی که من گذروندم وجود نداشت. در بخشی از دوره، کلاس Religion هم داشتیم که برای تجربه ما قبولی اون کافی بود.
🧬 زیستشناسی
بخشی از کلاسها درباره Neurologie بود: پتانسیل عمل، سیناپس و نوروتوکسینها. بخش دیگه شامل Genetik، جهشها و شجرهنامه ژنتیکی بود. در ترم اول موضوعات پایهای مثل سیتولوژی و آنزیمها هم داشتیم.
⚡ فیزیک
Mechanik، حرکتشناسی، فنر و انرژی؛ همچنین الکتریسیته، فیزیک اتمی، هستهای، اپتیک، امواج و پرتو ایکس. تقسیم درسها بین معلمها و کلاسها متفاوت بود.
🗣️ زبان آلمانی
خواندن، نوشتن، شنیدن و گرامر با موضوعاتی مثل Bildung و Nachhaltigkeit. از گرامر میتونم به Passiv/Aktiv، Nominalisierung، Verbalisierung، نقلقول غیرمستقیم و صفات وابسته اشاره کنم.
🧪 شیمی
اسید و باز، pH و pK، گروههای عاملی، واکنشهای گرماده و گرماگیر، نمکها، خنثیسازی، پروتولیز، معادلات واکنش، پیوندها، الکترونگاتیوی، انحلالپذیری، نامگذاری و تشکیل استر.
نمرههای ترم و امتحان نهایی FSP
در دوره من، نمرههای کلاسی در طول ترم با جزئیات بیشتری مثل ۱+ یا ۱− ثبت میشدن، اما نمرههای آزمون نهایی مقیاس جداگانهای داشتن. در آزمونهای دوره من، برای فیزیک، شیمی و زیست معمولاً حدود ۸۷ درصد و برای آلمانی حدود ۹۰ درصد به بالا برای نمره یک اهمیت داشت. این اعداد تجربه من هستند، نه جدول تضمینشده نمرهدهی فعلی.
طبق ساختاری که من گذروندم، نمرات ترم اول و دوم بهصورت مستقیم نمره نهایی FSP رو نمیساختند؛ اما قبولی در درسهای ترمی برای ادامه مسیر مهم بود. به نظرم از روز اول باید همقدم کلاس درس خوند، حتی اگر تمرکز اصلی روی FSP باشه.
در امتحان نهایی من، آلمانی، فیزیک و زیست کتبی بودن و شیمی بهصورت شفاهی برگزار شد. از تجربه من مباحث آزمونهای قبل از FSP لزوماً با FSP یکسان نبودن و همین موضوع باعث میشد برنامهریزی دقیقتر اهمیت پیدا کنه.
معافیت از امتحان آلمانی (Befreiung)
در دوره من، با بعضی مدارک زبان پیشرفته مثل TestDaF 4×4، DSH-2 و telc C1 Hochschule امکان درخواست معافیت از امتحان زبان مطرح بود. من خودم با وجود داشتن امکان معافیت تصمیم گرفتم امتحان آلمانی FSP رو بدم و در نهایت نمره ۱٫۰ گرفتم.
اینکه چه مدرکی با چه نمرهای پذیرفته میشه و چه زمانی باید درخواست معافیت داد، جزو ضوابطی است که ممکنه تغییر کنه؛ پس بهتره از خود کالج بهصورت مکتوب تأیید بگیری.
تکرار ترم و امتحان (Wiederholung)
تکرار امتحان یکی از پیچیدهترین بخشهای تجربه من بود. در دوره من، با توجه به درس و مرحلهای که فرد در اون قرار داشت، امکان شرکت دوباره در بعضی امتحانها وجود داشت و گاهی نمره یک درس میتونست بهتر یا حتی بدتر بشه. همچنین بعضی درسهای قبولشده در نوبت بعدی محفوظ میموندن.
من در امتحان زیست احساس کردم بهخاطر کمبود وقت نمره موردنظرم رو نمیگیرم؛ بعد هم نمرهام ۲ شد. این نگرانی من رو به تصمیم سختی درباره تکرار و حتی فکرکردن به قبولنشدن عمدی در شیمی رسوند. امروز این رو صرفاً بهعنوان بخش صادقانهای از تجربه خودم میگم، نه توصیه به چنین کاری. تصمیم درباره تکرار آزمون میتونه پیامد جدی داشته باشه و حتماً باید مقررات رسمی همون سال رو بررسی کرد.
در ترم تکرار، ترکیب معلمها و برنامه کلاسهام تغییر کرده بود. خود این موضوع میتونست هم فرصت تازه باشه و هم ریسک؛ چون حتی درسی که فکر میکنی مسلطی، ممکنه امتحان بعدی متفاوتی داشته باشه.
جمعبندی من
در نهایت از متینگن راضی بودم و تونستم به نمرهای که میخواستم برسم. ولی چیزی که بیشتر از همه یاد گرفتم این بود: اسم کالج یا تصور «آسان بودن» تعیینکننده نیست؛ استمرار، آشنایی با شیوه آزمون و مدیریت زمان تعیینکنندهاند.
اگر بخوام دوباره این مسیر رو شروع کنم، زودتر برای درسهای اصلی برنامه میریزم، شرایط بهروز هر امتحان رو مستقیم از کالج میگیرم و از روی یک امتحان بد درباره کل آیندهام قضاوت نمیکنم.
تصویرسازی مفهومی؛ عکس واقعی کالج نیست